Gabriël Schaut

Mijn naam is Gabriël Schaut en ik woon in de Beverstraat te Viane. Ik ben getrouwd met Diana Radu en ben de trotse vader van Casandra. Ik heb een masterdiploma in toegepaste talenwetenschap en nog eentje in de psychologie en pedagogie. Ik werk op de Vlaamse maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW) in Brussel als directeur Actorenondersteuning. Intussen heb ik veel watertjes doorzwommen: negen jaar opvangcentrum voor politieke vluchtelingen, drie jaar personeelszaken, twaalf jaar gesubsidieerde infrastructuur… 

Van waar komt mijn sociaal engagement?
Geboren in het landelijke Sinaai -nu een deelgemeente van Sint-Niklaas-, is mijn vader gestorven toen ik drie was, en bleef mijn gehandicapte moeder alleen achter met drie kinderen van wie ik de oudste was. Dankzij het sociale vangnet kreeg ik de kans om verder te studeren. Ik wilde iets terugdoen voor de maatschappij die mij al die kansen bood, en vanaf mijn kinderjaren was ik dan ook sociaal begaan met de minder begunstigden. Ik werd voorzitter van de jeugdraad van Sinaai – mijn geboortedorp, nu een deelgemeente van Sint-Niklaas, voorzitter van Milac, secretaris van de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten (KVG),…

Ik ben dan ook sterk sociaal geëngageerd, en net daarom ben ik voorzitter van de N-VA Geraardsbergen geworden. Nee, da’s absoluut niet strijdig: de N-VA staat pal achter een sterk sociaal netwerk, dat echter rechtvaardig  verdeeld wordt. Onze boodschap is: mensen die het nodig hebben, moeten meer ondersteund worden. Om dit te doen, wil de N-VA dat iedereens centen uit de sociale zekerheid efficiënter worden beheerd. De misbruiken zijn immers niet altijd de fout van de “profiteurs”, maar vooral van de oude politieke kasten die het ‘misbruik’ toelieten.


Maar in de eerste plaats Vlaming. 
Bovenal ben ik een fiere en overtuigde Vlaming. Die fierheid heb ik ontwikkeld door mijn passie voor geschiedenis en na zeven jaar ‘gebrusseld’ te hebben. Let op: dit is geen navelstaarderij. Onze partij sluit niemand uit, integendeel: iedereen wordt uitgenodigd om deel uit te maken van dit volk. Vlaming ben je niet, maar word je. Anders gezegd: Vlaming zijn heeft niets te maken met de afkomst, maar wel met de
manier waarop je de toekomst ziet! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en na zeven jaar in Brussel gewoond te hebben zocht ik weer het landelijke op en vond dit in het prachtige Viane.


Kortom: ik woon in een juweeltje van een stad, een juweeltje van een land en wil dat met zoveel mogelijk mensen delen. Maar net daarom mogen we niet op onze twee oren slapen: die welvaart en dat welzijn moet wel betaalbaar blijven. Ik zet mij dan ook volop achter de inspanningen die de N-VA hiervoor levert op het vlak van arbeid, pensioenen, ziekteverzekering…. Financiële zekerheid op lange termijn voor iedereen. Welvaart valt of staat met de economie. De bedrijven zwaarder belasten? Een nobele utopie: de Vlaamse economie moet nu al vechten om elke arbeidsplaats hier te houden (Griekenland, Spanje, Italië liggen niet ver af én bieden hun werkkrachten aan voor de helft van de kostprijs hier). Welkom in de 21ste eeuw: een multinational kent geen grenzen.
Geld krijgt pas zin als je er zinnig mee omspringt. De toekomst lacht ons nu nog  toe: laten we er voor zorgen dat het niet groen lachen wordt.